Storythai

สวัสดี ไดอารี่ของฉัน เราไม่เจอกันนานแระนะ


คิดถึงแก หวะ benjamin <<< รู้มั้ย ๆๆๆๆ


ช่วงนี้ก็เป็นช่วงสอบ สอบเสร็จวันที่16 ตุลา เซงมัก


มหาลัยมะปิดซักที เซง ก๊าบ ๆ เลย สอบเสร็จเรียนต่อ งิงิ


ปิดธันวา นู้น แหนะ พระเจ้า เป็ด เบื่อตัวเอง มาก ๆ


เบื่อไหม เมื่อรักไม่มีทางออก  เฮ้อ ..เฮ้อ ..เฮ้อ !!!!


ใครจะเข้าใจ me  ได้ดีกว่า ตัวเราเอง นายว่าจิงไหม ?


โบราณ เค้าบอกไว้ว่า


. . .  ถ้าไม่ถึงให้เขย่ง ถ้าไม่สำเร็จให้พยายาม . . .



มีอะไรหลายอย่าง ที่อยากจะพูดให้ฟัง แต่ว่า  . . .


ก็พิมพ์ให้แกฟังไม่ได้หวะ Benjamin  เพราะถ้าพิมพ์ไป
ก็เหมือน เอาคนรัก มาเผา เรากัว กัวเค้าน้อยใจ
ถ้ามาเห็นว่าเราพิมพ์ อะไร ออก ไป นายเข้าใจนะ


เรากะ คนที่เรารัก รบกัน ทุกๆ วัน เลย เราไม่ชอบเลย


เราไม่อยากทะเลาะ เลย เราไม่เคยนำทะเลาะ แม้แต่จะคิด
เราไม่เคยพูดคำหยาบคาย กับเธอ เลย นายรู้บ้างไหม
เราไม่อยากพูดคำหยาบกะ คนรักเรา เพราะ กัวว่าเค้า
จะแก้ไขนิสัย ตัวเค้าเอง ให้เลิกพูดหยาบไม่ได้

เราอยากให้เค้า พูด เพราะๆ กับเรา เราจึงพูดเพราะๆ
ให้เค้าได้ซึมซับ จากเราไป ใช้ในทุกๆ วันของคนรักของเรา

แต่สิ่งที่เราได้กลับมา คือ ฯลฯ ตัวเงินตัวทอง

benjamin นายรู้ไหม เรารอให้คนรักของเราพูดเพราะ
กับเรามา 1เดือนกว่าๆ แล้ว แต่เค้าก็ยังไม่เลิกปรับตัวเลย
เค้าบอกว่าขอเค้าปรับตัวหน่อย เดือนกว่าแร้วนะ

เทอไม่เคยปรับตัวสักวัน เทอยังใช้ภาษานี้ทุกวันเลยเทอรู้มั้ย




ความรู้สึกของคน คือ เส้นใยบางๆ ซึ่งผมก็กัวมันขาดลง

แต่ก็ฝืนไว้ให้นานที่สุด เท่าที่จะทำได้ เพราะไม่อยาก

เสียเทอไป เพราะเพียงเหตุผลงี่เง่า ไร้สาระ ของเทอ

ทำอะไร คิดหน่อยเหอะ   ขอร้องหละ   เหนื่อยๆๆๆๆๆ